Het “kan ik het wel of niet” stemmetje

Iedereen heeft er wel eens last van. Het gaat allemaal best wel goed met je. Je hebt je leven aardig op orde, dingen lopen wel. Natuurlijk wil je wel eens wat dingen ondernemen maar ach dat is niet zo noodzakelijk, dat kan nog wel. Eigenlijk ben je best tevreden maar toch ben je ook wel een beetje onrustig. Al tijden is er iets wat in je hoofd blijft spelen.  Het ene moment zit je vol met ideeën, wil je dolgraag (bij wijze van) de wereld veranderen en allerlei nieuwe avonturen aangaan. Maar voordat je goed en wel je plannen concreet hebt, is er weer dat stemmetje. Die jou even haarfijn uitlegt waarom jij dat niet zou moeten doen. “Denk eens na, waarom zou jij dat kunnen, zoveel hebben dat al gedaan”. “Hoezo denk jij dat je onderscheidend bent”. Het stemmetje gaat steeds verder en doet er nog een schepje bovenop. “Waarom moet je zo nodig veranderen dan, je hebt toch een leuk leven, lief gezin, mooi werk en duidelijkheid”. “Zou je het nu wel doen”? “Het is ook een keer genoeg, wees gewoon dankbaar”.

Al die leuke dingen die je hebt bedacht, opgeschreven en uitgewerkt, lijken opeens niet zo overtuigend goed. Je wilt het wel erg graag maar ja is het wel zo nodig… zo slecht is het nu ook niet. En voor je het door hebt ga je mee met het stemmetje. “Waarom zou het mij wel lukken, heb ik wel genoeg geleerd, weet ik eigenlijk wel wat ik wil”. “Is het wel verantwoord, en veilig”. “Ik weet nu wat ik heb……wat zullen mensen wel denken”.

Sprankelen

Ik ben er al een tijdje achter dat ik mezelf door dat stemmetje ontzettend beperk. Want dat stemmetje, dat ben IK. Ik luister naar de woorden die me ergens gaandeweg mijn leven ingeprent zijn, door opvoeding, (werk)ervaring en andere contacten en/of factoren. En het zijn woorden waarvan ik vaak denk dat ze waar zijn. Natuurlijk is het goed om kritisch te kijken naar de dingen die je wilt gaan ondernemen. Maar je komt niet verder doordat je aldoor excuses (want dat zijn het eigenlijk) bedenkt. Eigenlijk houd je jezelf in een bepaalde (rust) positie. Maar ben je er wel gelukkig mee. Door kritisch te gaan luisteren naar het stemmetje en er tegenin durven te gaan, creëer je nieuwe woorden. Maar tegelijkertijd, kom je (uiteindelijk) ook tot daden. Want in actie komen en doen is de enige manier om jezelf (lees ook je stemmetje), het tegendeel te bewijzen. Je kunt het best wel, het is ook goed te verantwoorden (als dat al moet), en ja als je eenmaal je energie laat stromen, gaat het steeds verder en verder…. en zal je de weg naar je geluk nog verder hebben opengezet. En bedenk, het hoeft niet met grote stappen. Een kleine stap vooruit is altijd beter dan in een rondje lopen. Wat je aandacht geeft groeit. Natuurlijk is het spannend, maar ook leuk!

Dus geloof dat je het kunt, maak een plan (wat past bij dit moment) en ga beginnen!

Fijne dag, warme groet Roelie.                                                                                              Coach4you2

Auteur: Roelie

Roelie van Guldener is 52 jaar, getrouwd en moeder van twee volwassen zonen. Ik ben spontaan, open en eerlijk en geloof in het feit dat iedereen vanuit de basis goed is. Ik ben begonnen met coachen vanuit een overtuiging. Die van mensen vooruit helpen en ondersteunen. Door te inspireren, enthousiasmeren en door mijn ervaring en kennis aan te bieden. Ik geloof dat iedereen hier is met een reden. De mijne is, het beste proberen te halen uit een ieder door bewustwording en geloven in eigen kracht.

4 gedachten over “Het “kan ik het wel of niet” stemmetje”

    1. Hoi Sisca,
      Mooi dat jou de woorden aanspreken, de woorden met de onderliggende lading. Bedoeld om aan te zetten tot nadenken (door)leven en voelen. Herkenning is ook een thema in een persoonlijk (groei)traject. Ik weet dat dit jou ook bezighoudt. Veel liefs voor jou. Roelie.

  1. Het is goed dat jij dit schrijft…Zo duidelijk en herkenbaar, dank je wel, Roelie!
    Inderdaad kan je sommige dingen niet sturen. Die gebeuren gewoon of je dat wil of niet. Soms raken ze je best diep en doen ze je ook wel verdriet…maar als je positief kunt blijven en dat ook al je aandacht schenkt, dan kun je deze tegenslagen aan en sta je sterker dan je denkt!

    1. Dag Lena,
      Wat mooi dat je er in herkent. En geen dank, ik deel graag en niet alleen omdat ik daar weer een heleboel moois voor terugkrijg 🙂 Ik geloof in doorleven en een plek geven. In leven en leren. Alles heeft een (groter) doel en functie. Alleen is het soms lastig om dit in het “juiste” perspectief te plaatsen. Zeker wanneer je ergens middenin zit. Positiviteit is echt mijn streven. Liefs van Roelie.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *